tag:blogger.com,1999:blog-70834943972107245972011-12-14T22:20:44.687+02:00Στο μακρινό Περού...ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.comBlogger431100tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-69769006326696173912011-08-12T15:01:00.003+03:002011-08-12T15:11:57.183+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-LkQ6x0NIrwY/TkUWaBAyDBI/AAAAAAAAAFU/27rVqjVJA9E/s1600/Pop_art_AWB_PB115249_s.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 149px; height: 198px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-LkQ6x0NIrwY/TkUWaBAyDBI/AAAAAAAAAFU/27rVqjVJA9E/s400/Pop_art_AWB_PB115249_s.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5639938744555539474" /></a><div style="text-align: center;">...να γίνω το 2ο γλειφιτζούρι σε ένα ποτήρι!</div><div style="text-align: center;"> <br /></div><div>Αλλά όχι από εκείνα στα περίπτερα! Από τα άλλα... Που είναι νόστιμα, μεγάλα και πολύχρωμα! -Και δεν χαλάνε τόσο πολύ τα δόντια, που θα έλεγε και η μαμά- (δικιά σου, δικιά μου δεν έχει σημασία....)</div><div style="text-align: center;">Άλλωστε μετά από χρόνια τα γλειφιτζούρια που είναι στο ίδιο ποτήρι μοιάζουν τόσο πολύ που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις πορτοκαλοπράσινο ή κιτρινοκόκκινο... </div><div style="text-align: right;">Δεν καταλαβαίνεις αριστερό ή δεξί.... </div><div style="text-align: right;">Μεγάλο- μικρό... </div><div style="text-align: right;">Εσύ- Εγώ...</div><div style="text-align: center;"> <br /></div><div style="text-align: center;">..Μόνο που... </div><div style="text-align: center;">Τα γλειφιτζούρια ακούνε στις μεγάλες τις σιωπές τα Αφρόψαρα και τις Πασχαλάιτσες...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6976900632669617391?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-20013609117970474812010-12-14T20:32:00.000+02:002010-12-14T20:33:21.431+02:00<div style="text-align: center;"><object width="540" height="300"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yzMyvbC5XGY?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/yzMyvbC5XGY?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="540" height="300"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-2001360911797047481?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-34594792795022509682010-11-04T17:53:00.000+02:002010-11-04T17:54:20.368+02:00<object width="400" height="300"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_elZ1C569MQ?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_elZ1C569MQ?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="300"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-3459479279502250968?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-53704455665372219692010-01-30T16:11:00.001+02:002010-01-30T16:11:47.181+02:00<object width="400" height="300"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LPxPDU-ndpU&hl=en_US&fs=1&rel=0&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/LPxPDU-ndpU&hl=en_US&fs=1&rel=0&color1=0xe1600f&color2=0xfebd01&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="300"></embed></object><br /><br />Θα σε ταξίδευα πάνω από 7 μαργαριταρένιες θάλλασες αν είχα τα κατάλληλα παππούτσια.Έχω όμως φτερά και θα σου δείξω πως σπάνια βγαίνει η νύχτα εκεί που θα θελα να είμαι.Ντύνομαι από ροζ φύκια και κάθομαι να πιω καφέ που στο χρώμα του δεν μ'αρέσει.Πως πίνεις κάτι μαύρο πικρό και χαίρεσαι κι όλας;Ε;;Πες μου πως.<br />Θα σου έγραφα μικρή μου παραμύθια για φώτα που τριγυρίζουν πάνω στη σκηνήκαι παίζουν ρόλους όπως εκείνοι που πάντα ονειρευόσουν.Θα σου τα ζωγράφιζα κι όλας αν ήξερα το πως.Αλλά νιώθω πως μεγάλωσα και περιμένω τώρα από σένα να μου αφηγηθείς ένα παραμύθι χωρίς τέλος ...ποτέ δε μου άρεσαν οι καταλήξεις.Μικρές ή μεγάλες.Πομπώδεις ή απλές.Θα σε φωνάζω Ζωρζ όσα χρόνια και αν δε σου αρέσει.Εγώ το αγάπησα αυτό το όνομα όταν σε πρωτοκοίταξα στα μάτια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5370445566537221969?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-59864562303702243232009-12-20T23:45:00.002+02:002009-12-20T23:49:25.790+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://meismember.deviantart.com/art/Glittz-146960159"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 365px;" src="http://th01.deviantart.net/fs71/300W/i/2009/350/a/c/Glittz__by_meismember.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><br />Υπάρχουν χίλιοι δυο περίεργοι λόγοι να αναπολώ το συνωστισμό μα αυτό δεν αλλάζει τίποτα.</span> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Και γαμώ τους εγωισμούς μας ε!</span> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Αντέ και καλό 10</span>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5986456230370224323?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-28882657905212722942009-12-11T22:13:00.002+02:002009-12-11T22:19:44.359+02:00<object width="420" height="300"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2sIDKWskyAY&hl=en_US&fs=1&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2sIDKWskyAY&hl=en_US&fs=1&color1=0xcc2550&color2=0xe87a9f" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="420" height="300"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-2888265790521272294?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-62116610145323385142009-10-15T11:01:00.002+03:002009-10-15T11:14:20.188+03:00<div style="text-align: center;">το υποπτεύεσαι σε ξέρω...<br /><br />Μάγια...<br /><br />τράβηξα κ ερωτεύτηκα. :)<br /><br /><object width="400" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/T-DAtNs5q5E&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/T-DAtNs5q5E&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="364"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6211661014532338514?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-3567938692489739702009-06-22T14:03:00.004+03:002009-06-22T14:05:35.544+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bloody-earth.deviantart.com/art/By-the-sea-109558128"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 598px; height: 260px;" src="http://fc09.deviantart.com/fs41/f/2009/015/4/4/4408b17d1e9eae2856d0705e0b4f29f7.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">είδες τελικά<br />δεν είναι τόσο άσχημη<br /> η μοναξιά<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-356793869248973970?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-58229688403286117452009-06-16T19:36:00.003+03:002009-06-16T19:49:04.563+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SjfM8qrqmZI/AAAAAAAAAEU/nKrUbl7TlXc/s1600-h/grasidi.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SjfM8qrqmZI/AAAAAAAAAEU/nKrUbl7TlXc/s400/grasidi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347968425147406738" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Είναι στιγμές στη ζωή μια<span style="color: rgb(204, 0, 0);"> Πασχαλiτσας</span>...</div><div style="text-align: left;"><br /><br />που κοιτάει από δω...<br /><div style="text-align: center;"><br /><br />κοιτάει από κει...<br /><div style="text-align: right;"><br /><br /><br />και το μόνο που βλέπει είναι...<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ωκεανούς λιβάδεια</span> και <span style="color: rgb(255, 153, 102);">τραγούδια</span>....!!!<br /></div></div></div><div style="text-align: center; color: rgb(51, 153, 153);"><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">"Είναι κανείς εδώ;"</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5822968840328611745?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-52102963529529590582009-01-18T19:35:00.003+02:002009-01-18T19:39:07.128+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SXNpLerqqLI/AAAAAAAAAC0/LOF6BU8ClQ8/s1600-h/1212354831.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SXNpLerqqLI/AAAAAAAAAC0/LOF6BU8ClQ8/s400/1212354831.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292689633026156722" border="0" /></a><br /><span class="blogPostText"><p>Ξαφνικά! Τα κατακόκκινα πέταλα άνοιξαν σαν βεντάλια! Η παπαρούνα άνθισε... και ο ήλιος φάνηκε για άλλη μια μέρα πάνω από το βασίλειο του μακρινού Περού...</p><p>Μια ηλιαχτίδα ξέφυγε και τρύπωσε στον πιο ψηλό πύργο του κάστρου του βασιλιά Σελήνιου και της βασίλισσας Αστέρως. ΣΤο ανατολικό δωμάτιο! Εκεί που κοιμώταν η μεγάλη τους κόρη! Η πριγκίπισσα Άρια... Με μακριά, ίσια, κατακόκκινα μαλλιά και ένα απαλό κατάλευκο δέρμα... Σαν τα σύννεφα του ουρανού! Και κάτι μεγάλα εκφραστικά μάτια... Σαν αλώνια τη νύχτα! Μελαγχολικά τις περισσότερες φορές!...</p><p>Σηκώθηκε από το κρεβάτι της και βγήκε στο μπαλκόνι. Ύψωσε το κεφάλι της προς τον ήλιο και έκλεισε τα μάτια για να απολαύσει το ζεστό του άγγιγμα! Άρχισε να σιγοτραγουδάει ένα παλιό γαλλικό τραγούδι. Πάντα τη γοήτευε οτιδήποτε γαλλικό!</p><p>Καθώς τραγουδούσε, άκουσε και μια δεύτερη φωνή να τραγουδάει μαζί της. Κοίταξε στο διπλανό μπαλκόνι και είδε τη μικρή της αδελφή να της γνέφει χαρούμενα. Τη μικρή πριγκίπισσα Φλούγγα. Ήταν ένα χρόνο μικρότερη από την Άρια κι έτσι ήταν πολύ δεμένες οι δυο τους. Αγαπημένη ασχολία της Φλούγγα ήταν να τεμαχίζει τον καπνό από το αρωματικό στικ σε μικρά μοσχομυριστά κομματάκια.</p><p>"Καλημέρα Άρια, πώς είσαι?" Είπε χαμογελαστά η Φλούγγα.</p><p>"Μια χαρά μικρή μου. Εσύ βλέπω έχεις κέφια!" Αποκρίθηκε η Άρια.</p><p>"Ναι! Είμαι ευτυχισμένη" είπε η μικρή. "Έχεις όρεξη για μία βόλτα στο δάσος?"</p><p>"Φυσικά γλυκιά μου!" απάντησε χωρίς να σκεφτεί.</p><p>Με το άκουσμα της καταφατικής απάντησης η μικρή έτρεξε μέσα στο δωμάτιό της, κάθησε πάνω σε μια βελούδινη πολυθρόνα και τότε...</p><p>...τότε η πολυθρόνα ανυψώθηκε και έμεινε να αιωρήται μερικά εκατοστά πάνω από το έδαφος! Η Φλούγγα χαμογέλασε ευχαριστημένη!...</p></span><div style="text-align: center;"><span class="blogPostText"><b><i>(συνεχίζεται...) </i></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5210296352952959058?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-21046259608212904332009-01-09T15:02:00.005+02:002009-01-09T15:38:43.835+02:00Έδεσε δυο φορές το κασκόλ γύρω από το λαιμό της ,ο διπλανός πότης προθυμοποιήθηκε να τραβήξει τη μια άκρη για να σφίξει η θηλιά .Εκείνη το σκέφτηκε ,του χαμογέλασε και έπειτα δείλιασε γι ακόμη μία φορά.Είπε "ευχαριστώ" κι άναψε τσιγάρο.Τέσσερα βήματα μέχρι την έξοδο,τρία σκαλοπάτια προς τα πάνω και έφτασε τη βροχή που χάζευε εδώ και ώρα.Εκείνος την περίμενε στην πόρτα του διπλανού μαγαζιού .Κακή συνεννόηση.Μαζί με την βροχή είχε δει κι εκείνον να περνάει.<br />Χαιρετήθηκαν απαλά(πως σκατά χαιρετάς κάποιον απαλά;;) και περπάτησαν προς τη μηχανή του.Πρέπει να είναι οι ίδιοι στην γωνία της εκκλησίας.Έχει περάσει μήνας και δε θυμάμαι καθαρά.<br /><br /><br />Επόμενο μαγαζί,αλλαγή μουσικής~λίγο όχι πολύ~μια μπύρα για να κατεβεί πιο ευχάριστα το κτήμα Χατζημιχάλη,Γεροβασιλείου και το μισό του Μπουτάρη που είχε εκείνη κατεβάσει προηγουμένως.Πριν το πρώτο ποτό την είχε φιλήσει ,όπως πάντα σωστά υπολογίζει.Δεν ένιωσε τα δάχτυλα και τις ανάσες από το κρύο κι έτσι προσποιήθηκε το πάθος που εκείνος ήθελε να δει.Δεν κράτησε πολύ η παρέα του μαγαζιού.Το διαλύσαν προτού πάει τρεις.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://estellamestella.deviantart.com/art/the-ambivalent-108629058"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 488px; height: 488px;" src="http://fc39.deviantart.com/fs40/i/2009/006/f/6/the_ambivalent_by_estellamestella.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Στο ξενοδοχείο εκείνος ήθελε να βιώσει τις 9μιση εβδομάδες κι εκείνη μονάχα να κοιμηθεί στα κόκκινα στρωσίδια.Κάνανε ένα χλιαρό σεξ (όπως θυμάμαι να λέει η αυγή) και έπειτα κοίμισαν τα ξεχωριστά τους όνειρα στα μαξιλάρια ξυπνώντας που και που για να δουν την ώρα.Για τρεις ώρες πληρωμένο το δωμάτιο.Η μια μιση πέρασε αιφνιδιαστικά ήσυχα για τους διπλανούς ενοίκους.<br /><br />Ξύπνησαν χωρίστηκαν κι εκείνη ορκίστηκε από μέσα της πως δεν αρκεί.<br />Σηκώθηκαν,χωρίστηκαν κι εκείνος ξύπνησε μετά.<br /><br /><br />Αν όλα όσα δεν ήθελε ,τα αφαιρούσε ξαφνικά από τη ζωή της εκείνη θα άδειαζε επικίνδυνα.Φίλοι ούτε για δείγμα και ο έρωτας μονάχα για έναν αλκοολικό 50αρη θα τη γέμιζε.Φίλησε τα χείλη του τελευταίου επίδοξου έρωτα ~όχι αυτός με τη μηχανή ~ και χάθηκε στην άβυσσο της βιβλιοθήκης της σχολής.<br /><br />Ο Χέγκελ έλεγε για ένα πνεύμα που παλεύει να εξελιχθεί ,να αγαπήσει και εν τέλει να αγαπηθεί.Αν αρνιόταν λοιπόν "να βάλει το χέρι της μπροστά" για να προστατέψει τον εαυτό της ήταν γιατί πίστευε πως όταν θα έφτανε η στιγμή θα έχανε την πρώτη ματιά με τα αστέρια και τα καραμελωμένα σύννεφα (που έλεγε κ ένα χειροκρότημα).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-2104625960821290433?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-57141041051856846472008-11-23T00:29:00.001+02:002008-11-23T00:31:46.897+02:00<div style="text-align: center;"><a style="left: 348px ! important; top: 15px ! important;" title="Κλικ εδώ για να φιλτράρετε αυτό το αντικείμενο με το Adblock Plus" class="abp-objtab-0430523128231618 visible" href="http://www.youtube.com/v/T6iUBd2D38E&amp;hl=en&amp;fs=1"></a><a style="left: 348px ! important; top: 15px ! important;" title="Κλικ εδώ για να φιλτράρετε αυτό το αντικείμενο με το Adblock Plus" class="abp-objtab-0430523128231618 visible" href="http://www.youtube.com/v/T6iUBd2D38E&amp;hl=en&amp;fs=1"></a><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/T6iUBd2D38E&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/T6iUBd2D38E&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5714104105185684647?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-52310012956477877802008-11-11T03:34:00.006+02:002008-11-11T04:27:46.295+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SRjqxvLsJNI/AAAAAAAAACQ/P4uOeEJ0yzk/s1600-h/M01_b5628e46b6167.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 237px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SRjqxvLsJNI/AAAAAAAAACQ/P4uOeEJ0yzk/s320/M01_b5628e46b6167.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267217904409781458" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Μια καινούρια μέρα ξεκίνησε...</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Η Ροδαυγή (rodaygh) απλώθηκε σαν τριανταφυλλί πέπλο στον ουρανό...</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Ένα μικρό συννεφάκι που άκουγε στο όνομα Νεφέλη(Nefelia) εμφανίστηκε και χασμουρίθηκε νωχελικά χαμογελώντας στην Ροδαυγή...</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">"Καλημέρα Ροδαυγή! Τι όμορφη που είσαι σήμερα!"</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τα μάγουλα της Ροδαυγής ρόδισαν...!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Σε ευχαριστώ καλό μου μοσχομυριστό συννεφάκι!" Απάντησε!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Ξύπνησε?" Την ρώτησε!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Όχι ακόμα μικρή μου! Αλλά όπου να 'ναι θα φανεί!"</span><br />Κι έτσι κοίταξαν και οι 2 κάτω... Σε ένα κόκκινο όμορφο σπιτάκι με κήπο, ξύλινο φράχτη και πολλά πολλά λουλούδια! Όλα κόκκινα!...<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε, και η Ροξάνη (Roxanred) εμφανίστηκε στο κατώφλι με το κόκκινο φόρεμά της, και τα μεγάλα αμυγδαλωτά της μάτια! Τα κόκκινα χείλη της χαμογελούσαν!</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">"Καλημέρα Ροδαυγή! Καλημέρα Νεφέλη! Καλημέρα κήπε μου!" Είπε γεμάτη χαρά!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Καλημέρα Κόκκινη!!!"</span> Είπαν με μια φωνή οι 2 φίλες!<br />Η Ροξάνη πήρε το κόκκινο ποτιστήρι της και άρχισε να ποτίζει τα λουλούδια, ενώ τραγουδούσε μαζί με τις 2 φίλες της!<br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">...Ξαφνικά μια κατακόκκινη πασχαλίτσα πετάχτηκε από ένα θαμνάκι!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">"ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΟΣΜΕΕΕΕΕ!!! Τι κάνουμε???" Φώναξε χαρούμενη!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Καλημέρα πασχαλίτσα! Με τρόμαξες!" Της είπε η Ροξάνη παιχνιδιάρικα!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Καλημέρα ζουζούνι!" Χαμογέλασε και η Ροδαυγή!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Καλημέρα και σε σένα!" Είπε και η Νεφέλη!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Καλά ε...!!! Έγραψα ένα καινούριο τραγουδάκι... Όλο δικό μου είναι! Ζωγράφισα πάλι η θεά!" Είπε η πασχαλίτσα!</span><br />"Υποτροπίασε πάλι" Είπαν με μια φωνή οι 3 φίλες!<br />"Μα γιατί? Ακούστε! γκουχ γκουχ!... :<br />3 πουλάκια πήγαιναν με πατίνι στην Χαβάη!<br />Μα τα ροδάκια χάθηκαν, λουλούδι βγήκε πλάι!<br />Ορυμαγδός των μισθωτών βακτηριδίων,<br />λευκή και κάποτε προς το κίτρινο, λάμπει λαμπρά η σφενδόνη!<br />Η Δανάη πέθανε παραπονεμένη<br />και του Δρύαντα ο γιος είναι γάτα βρεγμένη!!!<br />...Ε? Τέλειο???"<br />"Κορίτσια δεν πήρε τα χάπια της! Τι θα κάνουμε???" Είπε πανικόβλητη η Ροδαυγή!<br />"Ρε μην κοροϊδεύεται! Εγώ θα γίνω star! Θα έχω και καλλιτεχνικό... pashalitsa! Wow!!!"<br />"Ωραία! Πάω να φωνάξω γιατρό! εσείς προσέξτε την!" Είπε η Ροξάνη!<br />"Ελάτε παιδιά! Ηρεμία! Πλάκα κάνει πάλι! Λες και δεν την ξέρουμε!!!" Είπε η Νεφέλη γελώντας!<br />... Και οι 4 φίλες έσκασαν στα γέλια!...<br /><br />...Μα η κλωστή ξετυλίγει και το μια φορά κι έναν καιρό πέρασε... Και η Πασχαλίτσα έφυγε...<br />Πήγε στην Αμερική για σπουδές, κι έτσι οι φίλες χάθηκαν! Ήταν μόνη της στο κουτί που ονομάζουν διαμέρισμα στην Αμερική (ξέρετε)... Και σκεφτόταν πόσο ωραία περνούσαν όλες μαζί... Έτσι σιγά σιγά κλείστηκε στον εαυτό της! Της έλειπαν οι φίλες της! Κάθε βράδυ που γυρνούσε από την σχολή της σκεφτόταν τις ακριβείς θέσεις των 3ων κοριτσιών εκείνη την ώρα! Της φαίνονταν όλα τόσο κοντά μα τόσο μακριά μαζί...<br />...Και ο καιρός περνούσε... Και η πασχαλίτσα κλεινόταν όλο και περισσότερο στο κουτί της! Στον εαυτό της... Στο σκοτάδι της... Μια μέρα την βρήκαν νεκρή στο μικρό κουτί της! Μόνη της...<br />...Κάποιοι είπαν πως πέθανε επειδή δεν υπήρχε πια κανείς να αγαπήσει και να την αγαπήσει κι αυτός...<br />...Κάποιοι, απλά από μοναξιά..<br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;">Αλλά ποιος ξέρει?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);">Έτσι κι αλλιώς τι σημασία έχει?</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;">Η αγάπη και η μοναξιά συνυπάρχουν...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5231001295647787780?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-63621689669456128802008-11-07T00:45:00.001+02:002008-11-07T00:48:23.726+02:00<div style="text-align: center;"><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WEgeA9WeCm0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/WEgeA9WeCm0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x5d1719&amp;color2=0xcd311b&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: center;">συννεφιάζοντας<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6362168966945612880?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-66786574698710337732008-11-04T10:39:00.003+02:002008-11-04T11:01:41.201+02:00<a style="left: 0px ! important; top: 15px ! important;" title="Κλικ εδώ για να φιλτράρετε αυτό το αντικείμενο με το Adblock Plus" class="abp-objtab-0049712877128728516 visible" href="http://www.youtube.com/v/r0dhwT-SJms&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"></a><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/r0dhwT-SJms&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/r0dhwT-SJms&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br /><br />Γαμώ τα όνειρα μου,γαμώ!<br />αν επαληθευτεί το αποψινό ,ορκίζομαι πως στο υπόλοιπο της ζωής μου δε θα κοιμηθώ ποτέ, ποτέ ξανά.Θα σαπίζω πίνοντας καφέδες και κλαίγοντας.Θα κρατάω την αναπνοή μου μέχρι να σκάσω,και θα αρνούμαι πεισματικά να κλείσω τα μάτια μου.<br />Δεν μπορεί .<br />Αυθαιρεσίες σκέψεων του ασυνειδήτου και του υποσυνείδητου δεν σηκώνω στον ύπνο μου.<br /><br />Φριχτό.<br /><br />Σηκώθηκα κλαίγοντας σήμερα και δε σταμάτησα μέχρι το μεσημέρι.<br />Σκεφτόμουν όλες τις συμβουλές και τις προτροπές ,που κι εγώ δίνω ~όχι επειδή ασπάζομαι πλήρως~ αλλά γιατί πολύ απλά όταν τελειώσει η πορεία σου με μια ύπαρξη σταματάς να σκέφτεσαι και να ενεργείς,λες και είναι η δική σου αυτή που έφυγε.(υποκείμενο η ύπαρξη)<span style="font-size:78%;"><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;" ></span><br /></span><br /><span style="font-size:78%;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-family:courier new;">Αν ποτέ πεθάνεις ~όπως φοβάμαι~υπόσχομαι να σταματήσω να ανασαίνω τη στιγμή που θα το μάθω.Θα δαγκώσω τα χείλια μου τόσο δυνατά που θα κοπούν στα δυο,για να μη ξανά φιλήσουν κανέναν άλλο.</span></span><br />μα γιατί κλαίω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6678657469871033773?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-65085836002532980372008-10-27T18:46:00.004+02:002008-10-27T19:00:29.185+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SQXyyCI7IwI/AAAAAAAAAB8/hu-aDrfZdMc/s1600-h/raphael64.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SQXyyCI7IwI/AAAAAAAAAB8/hu-aDrfZdMc/s320/raphael64.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261878681033974530" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Το τελευταίο πράγμα που θυμόμαστε να συμφώνησαν άντρας και γυναίκα στην ιστορία του σύμπαντος ήταν να δαγκώσουν το μήλο στην Εδέμ!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Και όλοι θυμόμαστε πώς τελείωσε αυτή η ιστορία!!! </span>Μας διώξανε όλους μαζί από τον παράδεισο και από τότε δεν έχουμε σταματήσει να πλακωνόμαστε! Και αν εξαιρέσεις ότι πρέπει να συνεργαστούμε <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">για την αναπαραγωγή του είδους</span>, δεν συμφωνούμε σε τίποτε άλλο! (Άσε και που εκεί δύσκολα έχουμε σωστό timing!)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">Πάντως θεωρώ πως οι άντρες <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">θα έπρεπε να ανακυριχθούν προστατευόμενο είδος!</span></span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">1ον:</span> είναι λιγότεροι!</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">2ον:</span> γεννιούνται ελαττοματικοί!</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">3ον:</span> αν εξαιρέσεις τους<span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> gay</span>, τους <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">by</span>, του<span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> ανώμαλους</span>, τους <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">παντρεμένους</span>, τους <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">γυναικάδες</span> και τους <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">βαρετούς</span>... Σου μένουν οι <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ερωτευμένοι με την μάνα τους, με τη δουλειά τους ή με το ποδόσφαιρο!</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Αν λοιπόν αφαιρέσουμε όοοοοολους αυτούς... πόσοι μας μένουν;</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">13; Άντε βία 15...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">...μπααααα...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Μάλλον... <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ούτε 5!!!...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6508583600253298037?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-4707449826983180802008-10-01T02:22:00.003+03:002008-10-01T03:10:03.404+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SOK_Nebz5QI/AAAAAAAAABI/TtvAHTMXz3Q/s1600-h/happyness.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SKH7XyP_I9k/SOK_Nebz5QI/AAAAAAAAABI/TtvAHTMXz3Q/s320/happyness.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251970353696335106" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 102, 0);">Τι είναι αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους;;;</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Περνάμε τη ζωή μας αναζητώντας την ευτυχία...</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);">...μερικές φορές όμως την αναζητάμε τόσο επίμονα...</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);">...που ξεχνάμε να είμαστε ευτυχισμένοι!...</span><br /></span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 102, 0);">Τι είναι τελικά αυτό που ονειρευόμαστε;;;</span></span></span></span><br /><ul><li><span style="color: rgb(51, 153, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Αγάπη;</span></span></li><li><span style="color: rgb(51, 153, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Επιτυχία;</span></span></li><li><span style="color: rgb(51, 153, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Γάμο και οικογένεια;</span></span></li><li><span style="color: rgb(51, 153, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Δόξα;</span></span></li><li><span style="color: rgb(51, 153, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Λεφτά;<br /></span></span></li></ul><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);"></span></span></span></span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(51, 102, 102);"></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 102, 0);">Και αν τα αποκτήσουμε όλα αυτά... θα γίνουμε πραγματικά ευτυχισμένοι;;;</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">Ο Oscar Wild έλεγε πως υπάρχουν 2 μεγάλες τραγωδίες στη ζωή...<br />... Η μία είναι να μην πραγματοποιηθούν ποτέ τα όνειρά σου...<br />...και η άλλη...<br /></span></span></span></span></span></span><span style="color: rgb(51, 102, 102);"> ...να πραγματοποιηθούν...!!!</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"></span></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-470744982698318080?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-10373623739348265622008-09-23T22:19:00.005+03:002008-09-23T22:32:52.716+03:00<div style="text-align: center;"><a style="left: 340px ! important; top: 15px ! important;" title="Κλικ εδώ για να φιλτράρετε αυτό το αντικείμενο με το Adblock Plus" class="abp-objtab-032837566797190076 visible" href="http://www.youtube.com/v/aip3836VtZ0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0"></a><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aip3836VtZ0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/aip3836VtZ0&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">βρέχει<br />:)<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:georgia;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />σ.σ.</span><span style="font-family:georgia;">Παρακαλείται</span><span style="font-family:georgia;"> η ροδαυγη να ξανά ανοίξει άμεσα το μπλογκ της.<br /><br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1037362373934826562?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-90637557679183389092008-08-28T14:27:00.001+03:002008-08-28T14:30:08.705+03:00<div style="text-align: center;"><object width="425" height="344"><br /><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PDxMQaMqsig&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/PDxMQaMqsig&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><br /><br /><br /><br />επειδή την ομορφιά τη μοιραζόμαστε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-9063755767918338909?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-89814125685419528712008-07-31T11:42:00.002+03:002008-07-31T12:14:29.210+03:00<div style="text-align: center;"><a style="left: 387px ! important; top: 0px ! important;" title="Κλικ εδώ για να φιλτράρετε αυτό το αντικείμενο με το Adblock Plus" class="abp-objtab-09156181276459592 visible" href="http://www.youtube.com/v/_8nYAoZkdSI&amp;hl=en&amp;fs=1"></a><a style="left: 387px ! important; top: 0px ! important;" title="Κλικ εδώ για να φιλτράρετε αυτό το αντικείμενο με το Adblock Plus" class="abp-objtab-09156181276459592 visible" href="http://www.youtube.com/v/_8nYAoZkdSI&amp;hl=en&amp;fs=1"></a><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_8nYAoZkdSI&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/_8nYAoZkdSI&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 153, 102);">(φεύγω διακοπές...στις 3 του Περού...θα τα πούμε<span style="color: rgb(255, 102, 102);">;)</span> )</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-8981412568541952871?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-16636985380466677462008-06-24T16:58:00.000+03:002008-06-24T16:59:03.246+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc03.deviantart.com/fs21/f/2007/262/3/6/Hide_and_seek_game_by_the_surreal_arts.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc03.deviantart.com/fs21/f/2007/262/3/6/Hide_and_seek_game_by_the_surreal_arts.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:100%;" ></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Αλήθεια δεν πίστευα στο Θεό και στους έρωτες μέχρι που έχασα την πίστη μου σε μένα.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Έπειτα συνέχισα...και έπαψα να καταφεύγω και σε αυτά και κατέληξα άπιστη στείρα και σκονισμένη με σπέρμα μυρίων.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Αν αποτελεί μέρος μου κάτι πια είναι αυτή η ατελείωτη μοναξιά ,που όπως λέει κι ο Μπάμπης(όχι ο Σουγιάς) δεν είναι παρά μόνο ιδέα μου.Αισθάνομαι δηλαδή μόνη επειδή το θέλω.Μα εγώ δε θέλω να αισθάνομαι μόνη όταν έχω κάποιον δίπλα μου και αγκαλιάζω αλλά τότε είναι που εντείνεται η κατάσταση και μένω εγώ να κοιτώ το κενό κι ο <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Χ</span> δίπλα μου να αναρωτιέται τι σκατά έχω (πάλι) πάθει.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Ατελείωτες ώρες ξαπλωμένη,καθισμένη,λαχανιασμένη και απογοητευμένη πάνω σε ένα κρεββάτι αρκετά μικρό για να υποχρεώνεται κάποιος να μ' έχει αγκαλιά κι αρκετά μεγάλο για να χωράει όλη την απελπισία μου.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Και βλέπεις αυτό είναι το οξύμωρο με τα κρεβάτια.Δεν έχουν <span style="color: rgb(255, 153, 102);">3</span>τρεις μόνο διαστάσεις.Αλλάζουν και πολλαπλασιάζονται με τους λυγμούς που πνίγεις σε βρώμικα σεντόνια κάθε φορά αφού αποχωρήσει, με τη στάχτη από τα τσιγάρα του που απλώνεις στα χέρια σου και πασαλείβεις μέχρι να τον νιώσεις ξανά κάπου εκεί κοντά.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Περίεργο πράγμα τα τσιγάρα σαν τα κρεβάτια κι αυτά.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Αν δεν γλείψεις την γόπα του τελευταίου τσιγάρου ,που έκανε πριν σε φιλήσει πως να νιώσεις τι θα πει αισθησιασμός και ηδονή και μοναξιά μοναξιά μοναξιά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Κάποτε ονειρευόμουν τη στιγμή που κάποιος θα με γαμούσε κι έπειτα θα έλεγε πως έχει δει αρκετά και θα επέμενε.Στο γνώριμο αυτό πήδημα που μόνο εγώ κι εκείνος θα κατανοούσαμε.Αλλά πως να φυλακίσεις ένα γαμήσι στο μυαλό και στο σώμα μιας τρελής με μανίες;;</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Σκέφτομαι λοιπόν πως είναι καιρός να φύγω.Να πάω μόνη εκείνο το ταξίδι στη Σαμοθράκη και να αφήσω τον εαυτό μου να πνιγεί κάτω από τον ήλιο τα αστέρια τα δέντρα και την ατέλεια του.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Η ώρα έχει πάει τρεις ανεβαίνω και πάλι σκαλιά, ανακατεύω και πάλι εσώψυχα και γράφω σε ένα σημειωματάριο που έχω αποφασίσει ξανά και ξανά πως θα κάψω.Πάντα αναβάλλεται η εκτέλεση.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Παίρνει χάρη από το μισό μου που μισώ.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Μακραίνω και νύχια πια,για να ξεγελώ και να μην ξέρει πια κανείς πως ίσως και να χω κάποια σχέση με τη μουσική.Αποφάσισα να τα βάφω ένα χυδαίο κόκκινο και μ' αυτά να ξύνω την ψυχή και την ηθική μου.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Κι έπειτα θα μου πεις "τι στο διάολο πάει να πει ηθική",και εγώ θα σου πω πως είναι ανήθικο να μου κάνεις αυτή την ερώτηση γιατί ξέρεις πως η απάντηση μου δε θα σου αρέσει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Αυτή τη φορά δάγκωσα χείλη και επέμεινα.Δεν θα κυλήσω δε λένε?</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >Θα φορτώσω το στομάχι μου με τσιμέντο να αντέχει στις κακοτοπιές μου και θα ανακοινώσω με μεγάλη χαρά...το πόσο δυνατή τελικά μπορεί να είμαι.</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:courier new;" >(δεν με πιστεύω)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1663698538046667746?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-4746314232826759752008-06-04T21:13:00.002+03:002008-06-04T21:15:46.092+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bohemiart.deviantart.com/art/Stars-42699985"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 392px; height: 293px;" src="http://fc05.deviantart.com/fs12/i/2006/311/b/e/Stars_by_Bohemiart.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family: lucida grande;">"Δεν είναι θέμα προσπάθειας πια.Μονάχα σκέψης,φαντασίας,ερωτισμού.</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Δεν τα πάω καλά με την αλήθεια μωρέ.Ποτέ δεν την έκρυβα όσο κι αν μου το ζητούσε.Δημιουργούσα όμως στη θέση της μια νέα δική μου κατά δική μου και την πλάσαρα</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">συνήθως με επιτυχία.Πόση ξεφτίλα να χωρά μέσα μας.Ναι είναι αλήθεια αλλά να σου πω κάτι;;</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Πραγματικά σπάνια πια το σκέφτομαι.Αλήθεια είναι η αλήθεια μου και ξεφτίλα ότι άλλο πιστέψω πέρα από αυτή.</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Ακόμη μεγαλύτερη μιζέρια ξέρεις τι είναι;;</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Η μοναξιά που μου πάσαραν από μικρή και τώρα αυγατίζει.Σαν επένδυση σε ομόλογα ένα πράγμα.</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Ακόμη σε αλήθειες κολλώ.Τι να σου λένε εσένα όλα αυτά.</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Συμβιβάζομαι ρε σου λέω.Μ' ακούς;;Ναι καλός είναι μαζί μου.Αλλά όχι και έρωτας.Για τι με πέρασες.</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Δεν με πονάει πια.Αυτό είναι το θετικό.Κατάλαβα πως "η μνήμη τελικά όλα τα σβήνει".</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Τι να σου λένε εσένα όλα αυτά.</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Για σένα το ανασφαλές παιδάκι θα μαι πάντα.Που αγαπάει να αγαπάει και μισεί ότι το ποθεί."</span><br /><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">είπα στον εαυτό μου κι έσπασα το γυαλί.</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Έπειτα έστριψα τσιγάρο και πάλεψα να κοιμηθώ.</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Τα κατάφερα ομολογώ.Με μουσκεμένα σεντόνια από τον ιδρώτα και τις σκέψεις ,με έναν ύπνο στείρο από κάθε όνειρο και σεβασμό για μένα.</span><br /><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Τι να σου λένε εσένα όλα αυτά.</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">ανυπομονείς μάλλον να με γνωρίσεις.</span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Μη βιάζεσαι.</span><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Το έκανα εγώ.</span><br /><br /><br /><span style="font-family: lucida grande;">Απογοητεύτηκα.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-474631423282675975?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-88131411650322105542008-05-13T23:15:00.000+03:002008-05-13T23:16:46.249+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://danimu.deviantart.com/art/Madame-Ivonne-69351254"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc07.deviantart.com/fs23/f/2007/312/d/9/Madame_Ivonne_by_danimu.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Γιασεμί της μύρισε.Ξεκάθαρα.</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Ξύπνησε και της μύρισε γιασεμί το δωμάτιο.<br />Μπορεί να μην ήταν τελικά τόσο άσχημη η μέρα της.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br />Τράβηξε την πολυθρόνα κοντά της έσκυψε για τις παντόφλες τις έβρισε το σκουπιδιάρικο που περνούσε απ' έξω και έφτασε μέχρι το σαλόνι .<br />Δεν βρήκε την Φιλιώ μέσα και την έψαξε στην κουζίνα.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Ούτε κι εκεί είχε τύχη αλλά δεν την ενδιέφερε πια η αδερφή της όσο η μυρωδιά που ερχόταν από κάπου.<br />Πιάστηκε από την πόρτα προσπάθησε να σηκωθεί να δει έξω από το παράθυρο αλλά τα πόδια της δεν την βοήθησαν~ανάπηρα χρόνια τώρα~.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Θα έσκαγε.Τι στο καλό μύριζε.Δεν είχαν λουλούδια ποτέ τους στο σπίτι.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br />Ούτε κι απ' έξω.<br />Τα κρατούσαν σε απόσταση ασφαλείας μη τυχών και φέρουν ζωή εκεί κοντά.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >ήταν κι αλλεργική στις μέλισσες.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br />Τσαλάκωσε το φύλλο της εφημερίδας που διάβασε με τον καφέ και το ρίξε στα σκουπίδια μαζί με την οικολογική της συνείδηση.Που στο καλό να έβρισκε ανακύκλωση.Η Φιλιώ βαριόταν να πάει ως την πλατεία και για εκείνη ούτε λόγος.<br />Έφαγε ένα κουλουράκι κανέλας γκρίνιαξε για την ζέστη έκλεισε την πόρτα του μπάνιου και κάθισε να δουλέψει μη τυχών κι αφήσει εκκρεμότητες..<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Αρχιτέκτων μεγάλη και τρανή όπως θα έλεγε η μαμά της.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Ανάπηρη με ταλέντο στο σχέδιο όπως έλεγε η ίδια.Βλέπεις διάσταση;</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Η μυρωδιά δεν έλεγε να φύγει κι ο ήλιος είχε αρχίσει να την εκνευρίζει.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >όταν είναι φανερή η αδυναμία σου σε κάτι τα πάντα σε εκνευρίζουν.Είναι και θέμα χαρακτήρα.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br />Ποτέ δεν έχτισε το όμορφο σώμα που επιθυμούσε και δεν έβαφε τα μαλλιά της ξανθά για να μην κάνει αντίθεση με το ασημί του καροτσιού.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Δεν ήταν άσχημη μέρα η σημερινή μονάχα καθημερινή.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Αυτό και τη σκότωνε.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Μονάχα το άρωμα γιασεμιού είχε καταφέρει να σπάσει τη ρουτίνα της αλλά ακόμα να εντοπίσει την πηγή του.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br />"Ας είναι " σκέφτηκε.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Είχε προετοιμαστεί από μέρες.Ήλπιζε πως κάτι θα άλλαζε και θα έφερνε τα πάνω κάτω .</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br />Το άρωμα όμως δεν ήταν αρκετό.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >κάθισε με κόπο στον καναπέ.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >δεν έγραψε γράμμα.Τετριμμένο.</span> <span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Αυτός που πραγματικά θέλει να πεθάνει δεν αφήνει ποτέ σημείωμα.ότι έχει να πει το είπε.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Έπιασε το μπουκάλι με τη βότκα και το κουτί με τα χάπια.Δραματική μέχρι την τελευταία στιγμή...ο αγαπημένος της συγγραφέας έτσι είχε πεθάνει.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br />Θα είχε και δικαιολογία η αδερφή της για τη μητέρα τους.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >"Καρδιακή ανακοπή"</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br /><br />άνοιξε το ράδιο για να μην ακούει τίποτα που θα χάλαγε την ατμόσφαιρα.~Πνιγηρή ομολογώ μα ατμόσφαιρα~.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br /><br />Κατάπιε δύο από τα κουτιά με τα χάπια με τη βότκα και αφέθηκε στους ήχους της Νίνα (ς).</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Κοιμήθηκε σχεδόν αμέσως κι έτσι δεν κατάλαβε τη συνέχεια.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" >Η Φιλιώ έκλαψε όταν την βρήκε μα κατάλαβε.Την καταλάβαινε.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br />"Ίσως και καλύτερα σκέφτηκε..."και οργάνωσε την κηδεία.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br /><br />Η μητέρα της έκλαψε μέχρι λιποθυμίας στην κηδεία και ο πατέρας κατηγόρησε εκείνη πως δεν την στήριξε.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br />Χώρισαν μετά από λίγο καιρό και η Φιλιώ ήταν πια παιδί χωρισμένων γονιών αλλά χωρίς ψυχολογικά.</span><span style="color: rgb(204, 102, 0);"> </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-family:arial;" ><br /><br /><br /><br /><br />Εκείνη ξεχάστηκε από όλους εκτός από τη μυρωδιά του γιασεμιού που δεν έλεγε πια να φύγει από το σπίτι.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-8813141165032210554?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-69004134180070853642008-04-23T21:42:00.003+03:002008-04-23T21:57:35.826+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.laffichemoderne.com/images/oeuvres/id_a_108/photographie-barriere-5m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 383px; height: 369px;" src="http://www.laffichemoderne.com/images/oeuvres/id_a_108/photographie-barriere-5m.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">Το μακρινό Περού θα αρχίσει να μου λείπει.Μειωνόμαστε οι συνοδοιπόροι.</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">Λυπάμαι που είμαι αρκετά εγωίστρια για να το αναφέρω.Και λυπάμαι ακόμα πιο πολύ που δεν έχω καταφέρει ακόμα να βάλω όρια στους συναισθηματισμ</span><span style="color: rgb(255, 255, 153);">ούς μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Αλλά υποθέτω πως είχα συνηθίσει στο να μετρώ πλάτες εραστών κι όχι φίλων</span>.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 153);">Θα αρχίσω να επιστρατεύω μηνύματα περιστεριών και καπνού,βεγγαλικών,ανέμων και μπουκαλιών καλά ασφαλισμένων και πλεούμενων εις τας θάλασσας. </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Ίσως να αφήνω και μερικά μπαλόνια...αλλά είναι επισφαλή αυτά.Κι όταν σκάνε κάνουν κρότο.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Υποθέτω πως θα συνηθίσω.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Άλλωστε δεν μπορεί να ναι τόσο άσχημη η σιωπ</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ή στην ολότητα της.Κάτι ίσως να μ'αρέσει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Λυπάμαι που δεν θα υπάρχουν πια τα πολύωρα τηλεφωνήματα στην καθημερινότητα μου ,ούτε οι νυσταγμένες καλημέρες με το πρόγραμμα της ημέρας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">Μα πιο πολύ λυπάμαι για την πολυθρόνα που θα περιμένει πάντα στο Περού,και κανείς ποτέ δε θα καταφέρει να τη γεμίσει όπως το κορίτσι μου ,με τα πορτοκάλια.</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">Δεν ξέρω τι θα απογίνει η "Ηλιόλουστη".Υποθέτω πως θα λάμψει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">δε ξέρω τι θα απογίνω</span> <span style="color: rgb(51, 102, 102);">εγώ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);">υποθέτω πως θα σβήσω.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6900413418007085364?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-81229484174163358672008-04-17T15:35:00.002+03:002008-04-17T15:38:31.440+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.portfolio.olivertwist.pl/ilu/0001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 315px; height: 429px;" src="http://www.portfolio.olivertwist.pl/ilu/0001.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:webdings;font-size:85%;" >όλα απότομα τα κάνω</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-8122948417416335867?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-65550735498870736132008-04-16T15:39:00.003+03:002008-04-16T15:49:53.365+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc08.deviantart.com/fs28/f/2008/060/5/3/It__s_a_matter_of_spring_by_icstefanescu.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc08.deviantart.com/fs28/f/2008/060/5/3/It__s_a_matter_of_spring_by_icstefanescu.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μου είπαν να λέω πως έμαθα πως μπήκε αλλά δεν ακούστηκε πριν λίγο καιρό η άνοιξη.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η αλήθεια είναι πως εγώ δεν κατάλαβα ακριβώς και απλά έβγαλα να αερίσω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Χαλιά παπλώματα μπαλώματα εσώψυχα και ακριβοπληρωμένα κουτάκια από κονσέρβες.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μέτρησα 123 κεραμίδια χρώματος κεραμιδί ,67 κερασί και ίσως 2 πράσινα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Κατά τ' άλλα...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">η ζωή δεν μπορεί να είναι τόσο αδιάφορα μικρή.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Μου τη μικραίνουν και μου την παραδίδουν έτσι άλλοι.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Εξακολουθώ να βλέπω όνειρα και να τα διαλύω μόλις ξυπνήσω.Εξακολουθώ να ακούω...μα έχω πάψει να βλέπω. Ψηλαφίζω ,συλλαβίζω και εν τέλει βρίζω.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Αναζητώ ένα χώρο δικό (<span style="font-weight: bold;">μου</span>) .</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">και δεν βρίσκω παρά μόνο γωνίες σκονισμένες. θα πάψω να μιλώ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">θα πάψω να αγαπώ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Θα πάψω να παύω.ίσως και να αναπνέω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">αλλά θα αντέξω.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6555073549887073613?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-66761141374887272912008-04-06T03:38:00.003+03:002008-04-06T04:30:39.800+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_SKH7XyP_I9k/R_gnmRlxVZI/AAAAAAAAAAg/MXQEgS2FHS0/s1600-h/42-17897381.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_SKH7XyP_I9k/R_gnmRlxVZI/AAAAAAAAAAg/MXQEgS2FHS0/s320/42-17897381.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185938509427463570" border="0" /></a><br />Είναι σφαιρικό, συνήθως όσο μια ανθρώπινη μπουνιά! Πορτοκαλί, σε διάφορες αποχρώσεις πάντα! Με φύλλο, ή χωρίς! Μυρίζει έντονα ή πιο ελαφρά! Πάντως το σίγουρο είναι ότι κανένα πορτοκάλι δεν είναι ίδιο... Και το ακόμα πιο σίγουρο είμαι ότι πλέον έχω μάθει κάθε περίεργη και ξεχωριστή τους "πτυχή"!<br />Ξέρεις όταν ήμουν μικρή, είχαμε μια φρουτιέρα στο τραπέζι της κουζίνας! Η μαμά πάντα τοποθετούσε με τάξη τα ολόφρεσκα πορτοκάλια κι εγώ καθόμουν και τα χάζευα ώρες ατελείωτες... Έκλεινα τα μάτια και αφουγκραζόμουν... Λες και θα μου τραγουδούσαν... Αισθανόμουν το άρωμά τους! Και λάτρευα την υφή τους!<br />Σε όλα τα νηπιακά και στα πρώτα σχολικά μου χρόνια ήμουν πεπεισμένη ότι αυτό που οι άλλοι ονόμαζαν καρδιά, κάτω από το δικό του στήθος φάνταζε ένα υπέροχο πορτοκάλι! Αργότερα βέβαια μου κατέρριψαν αυτήν την πεποίθηση..<br />Ως νέα έφηβη... είχα το συνήθειο να παίρνω τα πορτοκάλια από την φρουτιέρα, να τα βάζω πάνω στο κομοδίνο μου και να τα ζωγραφίζω... Κάτι που μεγαλώνοντας έγινε καθημερινή ασχολία!...<br />Στα Λυκειακά χρόνια μετά το σχολείο πήγαινα στο ίδιο πάντα κοντινό μανάβικο και καθόμουν ώρες ολόκληρες μπροστά από τον πάγκο με τα πορτοκάλια, διαλέγοντάς τα πολύ προσεκτικά και έφευγα για το σπίτι με μια μεγάλη χαρτοσακούλα αγκαλιά... Διαφορετικά σε υφή, σε απόχρωση, σε σχήμα (όσο γίνεται αυτό), σε οσμή... Αλλά όλα πορτοκάλια! Έμπαινα σπίτι και έτρεχα στο δωμάτιο... Τα έβαζα διαφορετικά να ποζάρουν πάντα και με μεγάλη αφοσίωση τα ζωγράφιζα... "Σχέση ερωτική" έλεγε η μαμά!...<br /><br />Μπα! Τώρα πια δεν ζωγραφίζω... Δεν βρίσκω χρόνο... Μόνο όταν μελαγχολώ βάζω ένα -δύο πορτοκάλια απέναντι και τα σκιτσάρω! Σου είπα ποτέ ότι όταν βάζω ένα πορτοκάλι μπροστά μου, όταν έχω για μάσκα μου ένα πορτοκάλι αισθάνομαι εκείνη την στιγμή αληθινή! Ενίοτε νιώθω ευάλωτη... Αλλά από πότε αυτό είναι κακό?...<br />...Τι έλεγα?<br />Α! ναι! Για τα πορτοκάλια! Ότι κάθε ένα τους είναι ξεχωριστό! Όπως οι άνθρωποι!... Όπως όλα!... Όπως εσύ κι εγώ! Γι' αυτό όταν σου λέω πορτοκάλι να με αγκαλιάζεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6676114137488727291?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-44353038535075241442008-04-04T14:05:00.007+03:002008-04-04T14:21:14.051+03:00<span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:85%;" ><span><br /><br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><object height="255" width="325"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3aHy8foIM9M&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"></object></div><object height="355" width="425"><embed src="http://www.youtube.com/v/3aHy8foIM9M&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="255" width="325"></embed></object></div><span><br /><span style="font-size:78%;"><br /></span></span><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:78%;" ><span>Marissa Nadler - Mexican Summer</span></span><span style="font-size:78%;"><br />Directed by Joana Linda</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-4435303853507524144?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-35870176325909902952008-03-31T21:25:00.004+03:002008-03-31T21:30:12.294+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_SKH7XyP_I9k/R_Es-xlxVWI/AAAAAAAAAAM/BjiAMY3Fd1M/s1600-h/hbynoe.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_SKH7XyP_I9k/R_Es-xlxVWI/AAAAAAAAAAM/BjiAMY3Fd1M/s320/hbynoe.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183974103055422818" border="0" /></a><br /> <p>Αιδοίο! Εντάξει? Το είπα! </p> <p>Αιδοίο! Το είπα ξανά! Και τι έγινε? <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Είναι κάτι δικό ΜΟΥ! </span>Το λέω όπως θέλω! Γιατί απλά είναι δικό ΜΟΥ!...</p> <p>Ξέρω πού είναι! Σε κάθε γυναίκα! Μου είναι γνώριμο! Γιατί είναι δικό ΜΟΥ! </p> <p>Όσο γι' αυτό λοιπόν... Εκτώς από πουριτανοί είναι και σαδιστές.. Μετά το ταμπόν, αυτό το συμπικνωμένο βαμβάκι... Βγάλανε τα αρωματικά κόλπου και αιδοίου... </p> <p>Είστε σοβαροί? Δεν θέλω να μυρίζει το μουνί μου ούτε τριαντάφυλλο. ούτε βατόμουρο με μέλι! Δεν είναι παγωτό... Δεν είναι καν αρωματικό χώρου! Είναι μουνί! Και μάλιστα το δικό ΜΟΥ! <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Το μουνί ΜΟΥ!</span></p> <p>Και θέλω να μυρίζει μουνί! Αυτό που είναι δλδ.! </p> <p>Σε λίγο θα το χάσω και δεν θα ξέρω πού είναι! "Στον κάδο απορρυμάτων? Στο αυτοκίνητο? Στα κεραμύδια? Πού?" Θα βγαίνω και θα ρωτάω ευγενικά... "Συγνώμη κυρία... Μήπως είδατε πού είναι το αιδοίο μου? Μήπως το βρήκατε πουθενά?"</p> <p>Εσύ! Μήπως το βρήκες? <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Μήπως ξέρεις που βρίσκετε το αιδοίο μου?</span></p><p><br /></p><p><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">(</span><span>Με έναυσμα κάποια κείμενα που έπεσαν στα χέρια μου...<span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">)</span></span><br /></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-3587017632590990295?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>pashalitsahttp://www.blogger.com/profile/05694062173004536157noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-59673617535705503732008-03-28T11:42:00.004+02:002008-03-28T12:00:44.577+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc04.deviantart.com/fs13/f/2007/105/0/7/Alex_3_by_Amelianight.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://fc04.deviantart.com/fs13/f/2007/105/0/7/Alex_3_by_Amelianight.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:webdings;">Πεντε και 48</span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">πέντε και 47 </span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">πέντε και 37 ....</span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">τρεις και 29...</span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">7 και 29...</span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">δεν μπορεί να αυξάνονται!Μειώνονται!Μόνο μειώνονται...</span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">Σου γράφω τώρα γιατί ξέρω πως δε θα το διαβάσεις παρά μόνο την Κυριακή που θα 'χεις επιστρέψει.</span><br /><span style="font-family:webdings;">δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσο ανόητη νοιώθω που το κάνω...αλλά πάντα ,από πάντα και για πάντα καταφύγιο θα ναι αυτές οι ανόητες γραμμές που "σχεδιάζω" όταν δεν αντέχω εμένα τον κόσμο ή και σένα ακόμα.</span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">Νοιώθω μα δε θα σου πω τι.</span><br /><span style="font-family:webdings;">Για μένα είναι το πιο βασικό!Νοιώθω.Και μάλιστα χάρις σε σένα. </span><br /><br /><span style="font-family:webdings;">δε θα αλλάξω μουσική...είμαι αρκετά χαρούμενη για ένα βαλς.</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;font-family:webdings;font-size:78%;" >Υ.Γ.Έχω άγχος..</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5967361753570550373?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-48899231908574993002008-03-18T21:29:00.003+02:002008-03-18T21:51:52.869+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc01.deviantart.com/fs29/f/2008/076/2/4/new_born_by_LordSaddler.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc01.deviantart.com/fs29/f/2008/076/2/4/new_born_by_LordSaddler.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;font-family:times new roman;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">Μικρό μου,καλώς ήρθες στον κόσμο.Συγχώρεσε με αν δε σου γράφω λέξεις δικιές μου για το καλωσόρισμα αυτό ωστόσο δεν είμαι σε θέση σήμερα.Ίσως αργότερα....προς το παρόν λίγοι στίχοι λατρεμένοι από μένα θα χρησιμεύσουν ως ευχή για σένα .Να αγαπάς μικρό μου,όχι ηλικίες μορφές ή προσόψεις.Μονάχα ψυχές κι όνειρα μικρό μου ,ψυχές σαν τη δική σου τώρα.Αγνές και λευκές.</span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; font-family: times new roman;"><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;font-family:times new roman;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><br /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><br /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><br /></span></p><span style="color: rgb(51, 153, 153);font-family:times new roman;" >T<span style="color: rgb(51, 102, 102);">ώρα με ψάθα γυριστή και με σαντάλια κόκκινα,</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > μ' ένα σουγιά στο χέρι</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > πάει το ναυτάκι του περιβολιού</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > κόβει τα κίτρινα σκοινιά,</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > λασκάρει τ' άσπρα σύννεφα</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > η αυγή σφυρίζει στην κοχύλα της.</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > Μπαρούτι σκάει στα όνειρα,</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > Λαμπρή στα φύκια τ' ουρανού!</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > άγγελοι! Σία τα κουπιά,</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102);font-family:times new roman;" > ν' αράξει εδώ η Eυαγγελίστρια!</span><br /><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><br /></p><br /><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><br /></p><br /><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><br /></p><br /><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;"><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px;">(Ο.Ελύτης Το ναυτάκι του περιβολιού)<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-4889923190857499300?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-62615679840247643932008-03-14T23:41:00.004+02:002008-03-15T00:04:39.263+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R9r11wftHGI/AAAAAAAAAXA/J1TjdF0Lc_E/s1600-h/sunlight_by_riotstar%5B1%5D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 282px; height: 417px;" src="http://bp0.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R9r11wftHGI/AAAAAAAAAXA/J1TjdF0Lc_E/s400/sunlight_by_riotstar%5B1%5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177721025515560034" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R6oplYdCHmI/AAAAAAAAATo/fALSOhCj_1c/s1600-h/sunlight_by_riotstar%5B1%5D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R6oplYdCHmI/AAAAAAAAATo/fALSOhCj_1c/s1600-h/sunlight_by_riotstar%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R6oplYdCHmI/AAAAAAAAATo/fALSOhCj_1c/s1600-h/sunlight_by_riotstar%5B1%5D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R6oplYdCHmI/AAAAAAAAATo/fALSOhCj_1c/s1600-h/sunlight_by_riotstar%5B1%5D.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Άνοιξε τα μάτια της...και κοίταξε γύρω...</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Για να δούμε΄.Ήταν 23,εκείνο το πρωινό όμως έμοιαζε κακοσυντηρημένη 30άρα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια της.πονούσε ανάμεσα στα πόδια.Σκέφτηκε το προηγούμενο βράδυ της.Σκέφτηκε εκείνον.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Γύρισε αλλά δεν ήταν κανείς δίπλα της.Είχε φύγει νωρίς το πρωί.Άλλαξε πλευρό και προσπάθησε να συνεχίσει τον ύπνο της.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">άλλος ένας βιασμός σκέφτηκε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Έτσι αισθανόταν κάθε φορά.Πλάγιαζε με κάποιον μα μόνο εκείνος σηκωνόταν απο το κρεββάτι.Εκείνη πάντα σερνόταν μετά απο ώρες ,όταν έβρισκε δυνάμεις.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Πάλι στα ίδια.ήταν 23 και είχε χρόνια να ερωτευτεί.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Αγαπούσε τον ήλιο και το φεγγάρι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Αγαπούσε τα χρυσόψαρα και τις πορτοκαλί κουρτίνες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Είχε και κόκκινα παπούτσια.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">"Ηλίθια"Σκέφτηκε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Μια ζωή...μια ζωή κατάφερνε να πηδιέται και μετά να μετανοιώνει που δεν κατάφερε να τους κρατήσει σε απόσταση.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Μια ζωή ερωτευόταν μεγαλύτερούς της και μασούσε τα καπάκια απο τα στυλό της.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Μια ζωή αγαπούσε τη ζωή...αλλά ποτέ δε τα κατάφερνε μαζί της.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Σηκώθηκε μετά απο κανα μισάωρο και κοίταξε έξω απο το παράθυρο.Η απέναντι οικοδομή...τα πλυμένα απλωμένα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Έκανε καφέ με το πάσο της και ντύθηκε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">έκανε κρύο ξαφνικά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Τρόμαζε η μικρή ηλιόλουστη τους ανθρώπους γύρω της.Με έναν πολύ περίεργο τρόπο.όσοι τη γνώριζαν καλά την αγαπούσαν.όσοι την αγαπούσαν τη φοβόντουσαν.Μπορούσαν να τη σπάσουν με ένα βλέμα.Μία λέξη..Φοβόντουσαν τις κινήσεις τους,και τρέμαν μπροστά στην υποτακτικότητα της.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">άνθρωπος χαλάκι η μικρή...μονάχα για όσους αγαπούσε .</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ήπιε τον καφέ με την ησυχία της και κάθησε στο κρεββάτι.</span></div><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">... Άναψε ένα τσιγάρο...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Ο καπνός παιχνίδισε νοχελικά με την χρυσή ηλιαχτίδα που περνούσε απ' την σχισμή της πορτοκαλί κουρτίνας...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">"Μαγική στιγμή, ε?" Σκέφτηκε! Πόσο της άρεσε να παραμυθιάζεται με κάτι τέτοια!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Κοίταξε στο κομοδίνο! Πριν μια βδομάδα υπήρχε εκεί μια γυάλα... Πώς μπόρεσε και έδωσε το ψάρι? Πώς μπόρεσε και έδωσε εκείνο το όμορφο χρυσόψαρο που έτρωγε μόνο ψίχουλα από κουλούρι?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Τώρα "ξάπλωναν" στη θέση του 5-6 πορτοκάλια. Μικρά, μεγάλα, άγουρα, ώριμα, άλλα με κοτσάνι κι άλλα όχι... Από τότε που θυμάτε τον εαυτό της αγαπούσε αυτό το φρούτο... "Σχέση ερωτική", όπως έλεγε και η μαμά της!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Στις λιγοστές εξόδους της συγκαταλέγονταν και οι βόλτες στο μανάβικο της γειτονιάς... Εκεί καθόταν με τις ώρες και διάλεγε ένα ένα τα πορτοκάλια. Διαφορετικά όλα σε μέγεθος, μορφή και αποχρώσεις! Γύριζε σπίτι με μια γεμάτη χαρτοσακούλα και έτρεχε στο καβαλέτο της...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Μόνο εκεί έβρησκε γαλήνη η μικρή ηλιόλουστη... Μόνο όταν ζωγράφιζε πορτοκάλια!...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Έσβησε το τσιγάρο στο τασάκι, πήρε ένα πορτοκάλι και το καθάρισε...</span></div><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Με προσοχή το κοψε σε εννιά κομμάτια και τα έφαγε όλα ένα ένα με τη σειρά.Μικρή απόλαυση το καθένα τους.</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Σκέφτηκε πως ήταν Κυριακή.ημέρα βόλτας.θέλησε να κουκουλωθει με το παλτό της και να βγει έξω....να τρεξει για λιγο και μετα</span> να σταματήσει.Να κοιτάξει γύρω και να παρατηρήσει τον μικροκοσμο της γειτονιάς της.να αφήσει κάθε ανεπαίσθητο ήχο να την παρασύρει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ξανακοίταξε το ξέστρωτο κρεββάτι.Αμέσως μετάνιωσε .Δε θέλησε να βγει.έχασε κάθε όρεξη για ζωή.άραγε θα της τηλεφωνούσε εκείνος ή θα χανόταν απλά;θα την έπαιρνε μάλλον μετά απο λίγες ώρες...κι ύστερα θα χανόταν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ξανα κοίταξε το δωμάτιο.Ακούμπησε στον κοντινότερο τοίχο και σύρθηκε στο πάτωμα.Επικρατούσε ο μικρός χαμός εκεί μέσα.Βιβλία και ρούχα...και δίσκοι...κι άλλα βιβλία...</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Σκέφτηκε να μαζέψει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">προτίμησε να καθήσει ακίνητη...ίσως και να κλάψει.Σίγουρα όμως...όχι να μαζέψει.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">"Η μαμά θα θύμωνε..."</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">σαν να την ακουγε...τη γκρινια και τα παραπονά της.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Έσκασε ένα χαμόγελο...μικρό αλλά πραγματικό.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">δε θα εβγαινε έξω σήμερα.</span></div><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">...Σηκώθηκε και έκλεισε τα στόρια... Τώρα πια το δωμάτιο ήταν σκοτεινό... Ξανακάθησε στο κρεβάτι!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">"Παράξενο" σκέφτηκε! Από πιαδί φοβόταν το σκοτάδι. Σήμερα όμως το είχε ανάγκη... Πήρε ένα σπίτο... Χάηδεψε με αυτό τη ράχη του σπιρτόκουτου και...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">...τσαφ... Μια μικρή φλογίτσα χόρευε δειλά μπροστά της....</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Θυμήθηκε εκείνον! Την μορφή του... τα χέρια του... τη φωνή του... τα φανερά του ψέματα... Ήθελε να τον ξεχάσει για πάντα...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Έκανε μια απότομη κίνηση! Το σπίρτο έσβησε... Η φλόγα χάθηκε! Και το δωμάτιο βυθίστηκε πάλι στο σκοτάδι...</span></div><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ξέρεις ο πόνος δε γιατρεύεται πάντα ως πόνος.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ξεγελά τον εαυτό του ,τον ίδιο και τους άλλους και λέει ξανα και ξανά πως όπου να ναι αλλάζει η βάρδια και ακολουθεί κατι τελείως διαφορετικό απο εκείνον και ότι ακολουθεί εκείνον.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Μικρές σοφιστίες σκεφτόταν η μικρή καθισμένη στο σκοτάδι και πεπεισμένη πως μόνο για κείνη είχε φτιαχτεί.Παχύ και ατόφιο.Να καλύπτει και να γεμίζει πληγές και κενά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Πονούσε συχνά .Πονούσε όταν δεν ηταν ερωτευμένη γιατί ακριβώς αυτό επιθυμούσε.Πονούσε όταν ήταν ερωτευμένη γιατί σ'αυτο την είχαν μάθει.Πονούσε όταν δεν ήξερε αν ήταν ή όχι ερωτευμένη γιατί είχε αρχές απο το σπίτι και της λέγαν πάντα να ξέρει τι θέλει τι είναι και που πάει.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Πόνος .</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Ακόμα και η λέξη είχε κάτι απο κείνη.Της θύμιζε όνομα παλιού έρωτα και μεγάλου πάθους αλλά παρέλειπε να το αναφέρει αυτό στις αφηγήσεις της.</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Άνοιξε το ράδιο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Χαμογέλασε...ένα παλιό βαλς...κάτι της θύμιζε από τη μαμά της,όχι όχι!</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Τη γιαγιά της.Ηλιόλουστη και η γιαγιά αλλά με έναν περίεργο τρόπο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Λες και έλαμπαν από μέσα της όλα όσα ήθελε μα δεν είχε ζήσει.Έλαμπε η γιαγιά (δε φωσφόριζε!)...και χόρευε που και που.Όταν είχε δοκιμάσει λίγο από το λικέρ που έφτιαχνε κάθε Σεπτέμβρη.(Ρόδι...)</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Και αγκάλιαζε την μικρή της και χόρευαν μαζί ....</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">και έλαμπαν...παρέα σαν αστέρια.</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(συνεχίζεται)<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">Roxanred<br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">Pashalitsa</span><br /></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6261567984024764393?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-91188228911215321022008-03-08T15:38:00.001+02:002008-03-08T15:43:22.766+02:00<div style="text-align: left;"><object height="295" width="375"><br /><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RvmTsH4iHBo&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"><param name="wmode" value="transparent"></object></div><object height="355" width="425"><embed src="http://www.youtube.com/v/RvmTsH4iHBo&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="295" width="375"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-9118822891121532102?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-56154007735659664622008-03-06T15:10:00.004+02:002008-03-06T15:20:39.018+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://fc02.deviantart.com/fs19/f/2007/289/b/d/Eternal_Sunshine_by_TemplaSimpina.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://fc02.deviantart.com/fs19/f/2007/289/b/d/Eternal_Sunshine_by_TemplaSimpina.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic; font-family: webdings;font-size:130%;" >Δεν καταλαβαίνω και πολλά πλέον.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic; font-family: webdings;font-size:130%;" >Απειροελάχιστα για την ακρίβεια.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic; font-family: webdings;font-size:130%;" >Έως και τίποτα.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic; font-family: webdings;font-size:130%;" >Δεν είναι κι άσχημα.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic; font-family: webdings;font-size:130%;" >Δε θα γκρινιάζω πια.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-5615400773565966462?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-792260233466098222008-02-28T01:36:00.006+02:002008-02-28T02:21:15.542+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R8X47fAq2MI/AAAAAAAAAWE/1v5L3cJ4dXI/s1600-h/Untitled_2002%5B1%5D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R8X47fAq2MI/AAAAAAAAAWE/1v5L3cJ4dXI/s320/Untitled_2002%5B1%5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171813447925160130" border="0" /></a><br />Τι γνωρίζεις από το τίποτα του λίγου <span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);">μου</span> ,αν όχι το ίδιο?<br /><br />Μη με ρωτάς .Σου απάντησα.<br /><br /><br />Αγνοείς τα πάντα και νομίζεις πως γνωρίζεις το παν.<br /><br /><br /><br />Αυτό σε κάνει ανόητο.<br /><br /><br /><br />Αυτό σε κάνει άνθρωπο.<br /><br /><br /><br />....<br /><br /><br /><br />άνθρωπο.<br /><br /><br /><br />Θα σου δώσω μια γεύση.<br /><br /><br /><br />Αδιαφορώ για το αν δουλεύεις ή αν κοιμάσαι.<br /><br />Αδιαφορώ για το αν σε ζαλίζω ή σε κουράζω.<br /><br />Πιθανό να μιλώ με τις ώρες για <span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);">μένα</span> όσο και να σιωπώ ακούγοντας εσένα να μιλάς για <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">σένα.</span><br /><br /><br /><br />Αναπνέω με θόρυβο όταν σε αισθάνομαι κοντά απλά για να σε παραπλανήσω .Να μην ακούσεις τίποτα από μένα και καταλάβεις πως αυτό που πραγματικά είμαι είναι τόσο γεμάτο που σου είναι αδύνατο να το δεις.Ακόμα και κενό να είναι θυμίζει την ιστορία του βασιλιά και του ράφτη.Θα σε πείθω πως είναι απο κόκκινο βελούδο και πανέμορφο όσο κι εσύ.<br />Κι όταν όλα σωπάσουν και μείνεις εσύ να κοιτάζεις με απορία ή και θαυμασμό θα<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;"> σου</span> γελάσω και θα <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">σου</span> φύγω.<br />Γιατί απλά δε θα 'χω τίποτα άλλο να κάνω.<br /><br /><br />Κράτα σημειώσεις.<br /><br /><br /><br />Καπνίζω αργά ,πάντα στριφτά αλλά δεν ξέρω να στρίβω.<br />Ούτε και θα μάθω ποτέ.Αδιάφορο κατόρθωμα.<br />Δεν ανταλλάσσω την ηδονή του να <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">σε</span> βλέπω να το κάνεις <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">εσύ</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> </span>για <span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic;">μένα</span>.<br />Να νοιώθω το σάλιο <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">σου</span> στον καπνό και στο στόμα <span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);">μου</span> για ώρα.<br />Κι <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">εσύ</span> να το αγνοείς.Να μην ξέρεις πως σε φιλώ αργά και σε νοιώθω για ώρες(ίσως στιγμές να ναι) ολόκληρες.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μιλώ αόριστα διότι σκέφτομαι κι αόριστα.</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Αδιάφορο επίσης αν καταλαβαίνεις ή όχι.</span><br /><br /><br /><br /><br />Μη θυμώνεις.<br /><br /><br /><br />Μάθε ν' ακούς.<br /><br /><br />Μάθε να μαθαίνεις <span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 102);">εμένα.</span><br /><br /><br /><br />.......<br /><br /><br /><br />Δεν ξεπουλιέμαι κι ούτε πρόκειται.<br /><br />Σε δέκα χρόνια θα μιλώ το ίδιο αβίαστα και θα αφήνω να με γαμάνε αόριστα ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.<br /><br />Πολύ απλά διότι εγώ κερδίζω οργασμό συναισθημάτων - θετικά ή αρνητικά-.<br /><br />Πίνω μέχρι να συρθώ στο πάτωμα και αφήνω τον οποιοδήποτε να με δει.<br />να ντραπώ για ΤΙ?<br />Παρά μόνο για τη μικρότητα <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 153, 0);">σου</span> που ίσως <span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic;">αγαπήσω.</span><br /><br /><br /><br />Σσσσςς....Κραυγάζω τώρα.<br /><br /><br /><br />Χαμόγελο.<br /><br /><br /><br /><br />Και τσιγάρο <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">σου.</span><br /><br /><br /><br /><br />Καλημέρα <span style="color: rgb(51, 102, 102); font-style: italic;">μου.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-79226023346609822?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-18123458662491064302008-02-21T13:07:00.006+02:002008-02-21T13:34:01.816+02:00<p align="center"><object height="273" width="325"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lPHG9rGfMh4&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6&amp;border=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/lPHG9rGfMh4&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="325" height="273"></embed></object></p><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color:#339999;">Όταν ήμουνα μικρός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Μες στα όνειρά μου ερχότανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Ένας άσπρος αετός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Με κοιτούσε και θυμότανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Όταν ήμουνα μικρός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Μες στα κύματα δε μ' ένοιαζε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Αν ο κόσμος είναι απλός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Ή αν έτσι απλώς εμένα μου έμοιαζε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Διαμαντένιος ο ουρανός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Τ' άστρα στα μάτια της γυαλίζανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Διαμαντένιος ουρανός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Οι φωνές μου ψιθυρίζανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Όταν πέρασε ο καιρός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Μου 'πε πως δε θα ξαναρχότανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Ο πρώτος κεραυνός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Από μακριά ακουγότανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Έγινα βροχοποιός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Γιατί τα δάκρυα στερέψανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Πάλι αστράφτει, κοίτα φως</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Νιώθω σαν να με μαγέψανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Έρχεται ο βροχοποιός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Πες του πως τίποτα δε χάθηκε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Μη λυπάσαι, κλαίει αυτός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Από έρωτα τρελάθηκε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Έρχεται ο βροχοποιός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Γιατί τα δάκρυα στερέψανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Μη λυπάσαι, κλαίει αυτός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Νιώθω σαν να με μαγέψανε</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;"></span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Όταν ήμουνα μικρός</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Όλοι λένε πως ξεχνιόμουνα</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Στη βεράντα εκεί στο φως</span></div><div align="center"><span style="color:#339999;">Με κοιτούσες που κοιμόμουνα</span></div><br /><br /><br /><span style="font-size:0;"></span><br />Διαμαντένιος Ουρανός κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1812345866249106430?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-71586409180630901202008-02-18T11:27:00.007+02:002008-02-18T13:46:54.061+02:00<strong></strong><span style="color:#333333;"></span><a href="http://fc05.deviantart.com/fs24/f/2008/024/1/3/Cyclamen_by_Rose_Mist.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://fc05.deviantart.com/fs24/f/2008/024/1/3/Cyclamen_by_Rose_Mist.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>"Θα πάρεις το μετρό ,θα κατέβεις εκεί,θα πάρεις λεωφορείο ή τραμ για τρεις στάσεις θα στρίψεις δεξιά και στο σπίτι με τα κυκλάμινα θα ρωτήσεις που βρίσκεσαι.Αν σου πουν Αθήνα ,είσαι ακόμα εντός σχεδιου πόλης και βρίσκεσαι σε καλό δρόμο."</div><br /><div></div><br /><div>Πρώτο ταξίδι στην ενήλικη ζωή και υπάρχουν σημαντικές υποψίες πως πεταλούδες και σκόροι κόβουν βόλτες μεταξύ στομαχιού και θώρακα.</div><div>Μεγάλη πόλη και άγνωστος ο λόγος για του ταξιδιού.</div><div> </div><br /><div></div><br /><div><strong><span style="color:#cccccc;">"Που θα πας?"</span></strong></div><br /><div><span style="color:#cccccc;">"Που θα πάμε ,θες να πεις"</span></div><br /><div><strong><span style="color:#cccccc;">"Θα με πάρεις και μένα?"</span></strong></div><br /><div><span style="color:#cccccc;">"Ε δεν έχω και πολλές επιλογές,είσαι η φωνή μέσα μου"</span></div><br /><div><strong><span style="color:#cccccc;">"Μπορείς να με κοιμήσεις,και να ταξιδέψεις μόνη αυτη τη φορά"</span></strong></div><br /><div><span style="color:#cccccc;">"Και ποιο το νόημα τότε?"</span></div><br /><div><strong><span style="color:#cccccc;">"Υπάρχει νόημα αλήθεια,σε όλο αυτό?"</span></strong></div><br /><div><span style="color:#cccccc;">"......"</span></div><br /><div></div><br /><div>Δεν ξέρω τι να ψάξω.Αλήθεια για τι ψάχνουν σε μια μεγάλη πόλη?Μέρος να κρυφτούν ίσως.</div><br /><div>Δεν ξέρω τι να περιμένω και για τι να αγωνιώ.Δεν ξέρω αν θα αντέξω να ξανα δώ πρόσωπα που έχω συνδέσει με τον πόνο.Δεν ξέρω αν θα αντέξω να παριστάνω τη φίλη με το καλοσυνάτο χαμόγελο .</div><br /><div></div><br /><div><em><span style="color:#ffcccc;">Αν ο πόνος ήταν κρασί τι χρώμα θα είχε?</span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ffcccc;"></span></em></div><br /><div><em><span style="color:#ffcccc;">Κι αν η αλήθεια κοιμόταν κάπου βαθιά μέσα μας θα ξυπνούσε με ξυπνιτήρι?</span></em></div><br /><div><strong></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#cccccc;"></span></strong></div><span style="color:#cccccc;">"Κοίτα,δεν γίνονται όλα με κάποιο λόγο σ'αυτη τη ζωή."<br /><br /><br /><strong></strong><br /><strong>"Και απο πότε μάθαμε ρήσεις και αποφθέγματα για τη ζωή μικρή μου?"</strong><br /><br /><strong></strong><br />"Με βοηθούν να βγάλω τη μέρα"<br /></span><br /><p><span style="color:#cccccc;"></p></span><br /><br /><em><span style="color:#cccccc;"></span></em><br /><span style="color:#ffcccc;"><em>Κι αν η λογική ερωτευόταν το παράλογο,το παιδί τους θα το ονόμαζαν έρωτα?</em><br /><em></em><br /><br /><em>Και γιατί η αστερόσκονη παύει να λάμπει αφού τη δεις?Της κλέβεις την ψυχή?</em><br /><em></em><br /><br /></span><br /><span style="color:#cccccc;"><strong>"Ξανα σκέψου το."</strong><br /></span><br /></span><p><span style="color:#cccccc;"></span></p><p><span style="color:#cccccc;"></span></p><br /><br /><span style="color:#cccccc;">"Ξανα κοιμήσου."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-7158640918063090120?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-15093533175745739132008-02-16T22:21:00.005+02:002008-02-16T22:42:05.302+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R7dJm73no8I/AAAAAAAAAUw/jD6CE1ZHqrM/s1600-h/A_Darko_Conversation__by_jack22%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167680030685766594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 382px; CURSOR: hand; HEIGHT: 219px; TEXT-ALIGN: center" height="299" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R7dJm73no8I/AAAAAAAAAUw/jD6CE1ZHqrM/s400/A_Darko_Conversation__by_jack22%5B1%5D.jpg" width="444" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#ff0000;">Ευαίσθητα</span> <span style="color:#33ffff;">μάτια</span>.</div><br /><div>Τι σκατά.</div><br /><div>Μισό να δούμε.</div><br /><div>Φτιαγμένα για να κοιτούν.ή μήπως να βλέπουν?</div><br /><div>ευαίσθητα?Από που κι ως που?</div><br /><div></div><br /><div>Ξανά.Φτιαγμένα για να βλέπουν ή να κοιτούν και ευαίσθητα.</div><br /><div>Μαλάκας Σαδιστής.</div><br /><div>Καλά το χα πει.</div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ff9900;">Πόρτα</span> .<span style="color:#33cc00;">Πόρτα</span>. <span style="color:#ff0000;">Πόρτα</span>.</div><br /><div><span style="color:#cc6600;">Κελαριού πόρτα</span>.</div><br /><div>Εγγής διαφορά?!Ακούω ,ακούω προτάσεις.</div><br /><div></div><br /><div>-Σκοτάδι.</div><br /><div>και <span style="color:#c0c0c0;">σκόνη</span> ίσως.</div><br /><div>Αλήθεια!Σκόνη?σ<span style="color:#c0c0c0;">Κ</span>ο<span style="color:#c0c0c0;">Ν</span>η!΄</div><br /><div></div><br /><div>Λοιπόν,βρίσκεσαι μονίμως σε μία κατάσταση μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας.Αναζητάς την απλότητα και καταλήγεις πάντα στο άλλο άκρο διότι κάποιος σχιζοφρενής παράγοντας -συνήθως ο εαυτός σου-απαξιεί να σε κινητοποιήσει!</div><br /><div>Συμπερασματικά,καταλήγεις να πιστεύεις σε αερικά και τρικυμιασμένους ,σε εραστές και ερωμένες και ξεχνάς το πιο βασικό!</div><br /><div><span style="color:#66cccc;">Το ρολόι σου πάει πάντα λάθος.</span></div><br /><br /><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1509353317574573913?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-14703198327279685392008-02-14T21:57:00.002+02:002008-02-14T22:26:50.487+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R7Sjz73no7I/AAAAAAAAAUo/VyBSfZhCkWQ/s1600-h/The_End_by_Viowave%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166934785140433842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R7Sjz73no7I/AAAAAAAAAUo/VyBSfZhCkWQ/s400/The_End_by_Viowave%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div>Μικρό μου,</div><br /><div></div><br /><div>πόσες διαστάσεις έχει το <span style="color:#ffffcc;">ΤΕΛΟΣ</span>?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1470319832727968539?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-37807829370681740222008-02-13T11:59:00.004+02:002008-02-13T12:36:13.180+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R7LHzL3no6I/AAAAAAAAAUg/xiC4GS6UJMw/s1600-h/e45032c520e17f5f%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166411404720710562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_CJi7ZOQm9hk/R7LHzL3no6I/AAAAAAAAAUg/xiC4GS6UJMw/s400/e45032c520e17f5f%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div>Καλημέρα!Ξύπνησες?</div><br /><div></div><br /><div>όχι,όχι.Δεν έχει ζωή σήμερα.όλα είναι όπως χθές.Το ίδιο μαύρα το ίδιο απαίσια.</div><br /><div></div><br /><div>Φόβος?όχι όχι!Δεν έμεινε.Μας τελείωσε μαζί με τη ζάχαρη και τον καφέ.Θα πρέπει να δανειστείς λίγο ίσως απο τον γείτονα(?)</div><br /><div></div><br /><div>Ναι καρδιά μου.Μόνοι μας είμαστε και χαζεύουμε παρέα αυτό που μας μάθαν να φοβομαστε.</div><br /><div></div><br /><div>Γιατί όταν γεννιόμαστε δε μας λεν πως όλα είναι πιο δύσκολα όταν αναπνέεις?</div><br /><div></div><br /><div>Γιατί μαθαίνουμε να λέμε "μαμά" και "μπαμπά" και όχι "κωλο-ζωή"?</div><br /><div></div><br /><div>Είναι διαπίστωση θα μου πεις που αργά ή γρηγορα την κάνεις και μόνος.</div><br /><div></div><br /><div>ή μήπως όχι?</div><br /><div></div><br /><div>Υπάρχουν λέει άνθρωποι(ναι ναι καλά διαβασες ,άνθρωποι !) που ζουνε!</div><br /><div>Παραμυθάκι μοιάζει κι αυτό.Μαζί με τον πριγκηπα με το άσπρο άλογο και την Ραπουνζέλ στο κάστρο.</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Το ίδιο χάλια με χθές θα είναι το αύριο,και κάπου εδώ φτάνω σε σημείο να αναρωτιεμαι γιατί διαχωρίζουμε τις μέρες .</div><br /><div></div><br /><div>Αυτό που αγαπάς εσύ απο μένα εγώ το ονομάζω φτήνια και στο πετάω στα μούτρα.Δε θα πιστέψω πια ξανά σε σένα ή και σε μένα.Στο "μας"θα καγχάζω και θα σου φωνάζω "Σβήσε το τσιγάρο σου" και εξαφανίσου.</div><br /><div></div><br /><div>Καλημέρα είπα?</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-3780782937068174022?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-11851049580713230562008-02-10T23:51:00.000+02:002008-02-11T00:32:07.250+02:00<a href="http://fc05.deviantart.com/fs22/f/2007/357/a/9/Drawn_In_by_CaterpillarOfAngst.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://fc05.deviantart.com/fs22/f/2007/357/a/9/Drawn_In_by_CaterpillarOfAngst.jpg" border="0" /></a><br />Συνεχιζόμενος πνιγμός.<br />Βαρετός έως αποκρουστικός.Δεν αντέχομαι.Το ξανα λέω.<br /><br />Είμαι κάπου μεταξύ ονείρου και εφιάλτη με κλίση στον 2ο.<br /><br />Είμαι κάπου μεταξύ Αριάδνης και Ρωξάνης με κλίση σε καμία.<br /><br />Αναλώθηκα και τελικά είχε δίκιο εκείνη η ψυχή με τα τρυκιμιασμένα χείλη.Δεν κατάφερα να πείσω κανέναν -ούτε καν εμένα- ότι αναζητώ την ευτυχία ή κάτι τέλος πάντων που να την θυμίζει.Χαζή μικρή μου Άρια.Σε μαλώνει το πλέον ανάξιο άτομο αυτού του κόσμου.Ο εαυτός σου.Πόσο πιο κάτω!<br /><br />Άνοιξα το φως απότομα και περίμενα να δω μπροστά μου κάτι απο κείνον.Μόνο κάτι απο μένα είδα(φτήνια) και τίποτα απο κανέναν άλλο.Χώθηκα κάτω απο το μαξιλάρι μου και το παρακάλεσα με όση καλοσύνη έχει πρόχειρη να με κρύψει να μη με βρίσκει κανείς.Τού έταξα και καινούρια μαξιλαροθήκη αλλά εκείνο απλά χαμογέλασε πικρά και μου θύμισε πως μόνο όνειρα είναι σε θέση να κρύψει ,άντε και καμιά φοβία αλλά κι αυτή όχι για καιρό,γιατί φωνάζει και στριγκλίζει και αρχίζει και φανερώνεται μόνη της.Τι ξετσίπωτη!<br /><br />Κλείνω τα μάτια μου και αγγίζω τα βλέφαρα λες και θα πάρω κάτι αυτό που κλωτσάει απο μέσα.Κι ύστερα σκέφτομαι μαλακίες του τύπου "Δε μου αξίζει όλο αυτό".Και ξανα παραμυθιάζομαι πως ο πόνος είναι παροδικός και περνάει πάντα γιατί κάποιος ή κάτι θα σε σώσει απο κείνον.<br /><br />Δεν θέλω άλλα παραμυθάκια ,ιστοριούλες και συννεφάκια.<br /><br />Απαρνιέμαι τη φύση μου για κάτι αληθινό.Παρακαλώ να μην είναι λίγο.<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#cc0000;">......</span><br /><br /><br /><br /><br />Κι ύστερα άργησε να ξημερώσει.<br /><br /><br /><br /><span style="color:#339999;">Υ.Γ.Αν πέθανα κι αυτή είναι η κόλαση,κάποιος μεγάλος μαλάκας σαδιστής την έχει καλοφτιάξει.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1185104958071323056?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-13788354322036902342008-02-07T23:02:00.000+02:002008-02-07T23:30:41.213+02:00<a href="http://fc04.deviantart.com/fs17/f/2007/191/a/7/Personal_Reality_2_by_Anything_Goes.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://fc04.deviantart.com/fs17/f/2007/191/a/7/Personal_Reality_2_by_Anything_Goes.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#336666;">Αν σε ρωτήσω και σήμερα σε τι πιστεύεις θα μπορέσεις να μου απαντήσεις?</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">μην αγχώνεσαι.έχεις άπλετο χρόνο.Όσο ακριβώς θα μείνω κοντά σου.</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Σσσσς!Ακούς φωνές?!Όχι...όχι σου λέω δεν είναι ιδέα μου!</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Γιατί στην τελική να είναι όλα ιδέα μου?</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Δική σου ιδέα και δημιούργημα είναι αυτή η μαλακία που ονομάζεις κόσμος και πραγματικότητα.</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Κόσμος και πραγματικότητα</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Κόσμος και πραγματικότητα.</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Κόσμος και ....</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">......</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Είναι τόσο βαθιά ριζωμένο αυτό το συναίσθημα μέσα μου,που δε θα φύγει ποτέ φοβάμαι.και το αισθάνομαι τόσο βαθιά ως εγώ μου,που νομίζω πως αν σφιχτώ λίγο θα ματώσει και θα μου αποκλείσει την περίπτωση ίασης.</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Πότε θα μάθω να μην λειτουργώ με εικόνες?</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">να μην αγαπώ γαλλικές ταινίες ?</span></div><br /><div><span style="color:#336666;">να απεχθάνομαι τις σοκολάτες ,και να αγαπώ λίγο (τόσο δα)κι εμένα?</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Δεν καταλαβαίνω πολλά από σένα, δηλαδή από μένα, δηλαδή απο εμάς, δηλαδή τίποτα.</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Μεθυσμένη ίσως να τα καταφέρνω καλύτερα και ερωτευμένη να λειτουργώ ελατωματικά.</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">"Αλλαγές δε γίνονται δεκτές κλπ κλπ κλπ."</span></div><br /><div><span style="color:#336666;"></span></div><br /><div><span style="color:#336666;">Γιατί ψυχή μου όταν μάθεις να απαντάς καλά ,μονάχα όταν δεν πονάς,τότε συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχεις.Τόσο απλό.</span></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-1378835432203690234?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7083494397210724597.post-63220712839023112332008-02-06T14:19:00.000+02:002008-02-06T14:21:01.728+02:00<object height="255" width="325"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pD8IuWgxKB4&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/pD8IuWgxKB4&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="325" height="255"></embed></object><br /><br /><br /><span style="color:#66cccc;"></span><br /><span style="color:#66cccc;"></span><br /><span style="color:#66cccc;"></span><br /><span style="color:#66cccc;"></span><br /><span style="color:#66cccc;"></span><br /><span style="color:#339999;">Μισό λεπτό ....<br />Μισό...<br />ΜΙΣΟ ΛΕΜΕ!<br /><br />έχω ταμπέλα ΞΕΠΟΥΛΑΜΕ?<br />Βαρέθηκα,σιχάθηκα αγανάκτησα και καμιά εικοσαριά ακόμα ρήματα παρόμοιου τύπου.<br />Τα ίδια και σήμερα.Ίσως λίγο πιο μπερδεμένα ,συγκεχυμένα προδομένα και πάει λέγοντας.<br />Ωμά!Χιλιοπροτιμώ το ωμά από το ώριμα ,το τρυφερά από το ρομαντικά και το εσύ από το εγώ.Κάποια κατάρα θα κουβαλάω βαριά κι ασήκωτη την οποία μόνο κάτι αράχνες έχουν μάλλον εντοπίσει.<br />Απόλυτα και Τίποτα.<br />Ικανοποιημένη?<br />.... Όχι?!<br />Χαζή!<br /><br /><br />Δεν μπορώ αυτό το "ξανά"<br />Με σκορπάει,με διαμελίζει.<br />Δεν αντέχω ούτε το "πάλι και πάλι".<br />Με συρρικνώνει και με μηδενίζει.<br /></span><br />Και το γαμώτο...σήμερα αισθάνομαι καλύτερα....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7083494397210724597-6322071283902311233?l=asteroplanitis.blogspot.com' alt='' /></div>ρΟhttp://www.blogger.com/profile/07254405528578909832noreply@blogger.com0